dinsdag 26 juli 2011

Is de mening van jongeren wel van belang?

Enige tijd geleden las ik in de Spits een bericht dat verwees naar een onderzoek van Emory University dat zou bewijzen dat de hersenen van tieners hits kunnen voorspellen. Lees dit goed: de hersenen kunnen dat, hun verstand kan het níet. Het verhaal achter het onderzoek is wel aardig. In 2006 deden zogenaamde 'neuroeconomists' bij 27 tieners van 12 tot 17 een hersenscan tijdens het beluisteren van liedjes die pas net waren gepubliceerd en dus nog onbekend. Pas in 2011 kwam een van de onderzoekers 's avonds op de bank tijdens een aflevering van American Idol op het idee om eens te kijken of de uitslagen van hun tieneronderzoek de latere hits en flops hadden voorspeld. Dit bleek inderdaad zo te zijn, althans bij de oncontroleerbare hersenreacties. Aardig was dat de onderzoekers ook hadden gevraagd om de beluisterde liedjes een cijfer te geven. Tussen die cijfers en de hits was juist geen correlatie. De onderzoekers verklaarden dit met de kennis en vooroordelen die kennelijk je eerste gevoel ('raw reaction') vertroebelen. Dit is overigens een conclusie die de onderzoekers ook zonder hun uitslag met de werkelijke verkoopsuccessen te vergelijken hadden kunnen trekken: kennelijk zeggen je hersens wat anders dan je mond. Of hersens hits voorspellen is niet zo heel relevant, aangezien verkoopsuccessen nog niet zo heel veel zeggen over de kwaliteit op de lange termijn. Wel mag je je op basis van deze resultaten afvragen of de uitgesproken mening van jongeren over kunst eigenlijk wel van belang is.

6 opmerkingen:

  1. Ha, ik kan er overheen gelezen hebben hoor, maar er staat toch nergens dat het effect voorbehouden is aan jongeren? 'The results of the study are a small step to gaining a better understanding of how the brain can explain human decision-making.' Dus dat zou betekenen dat jouw en mijn mening eigenlijk ook niet oprecht kunnen zijn...voortaan een MRI-scanner op het podium bij American Idol, de Kinderjury, de Volkskrant? ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je hebt helemaal gelijk. Ik zou zelf graag zo'n onderzoek ondergaan! Dit stukje was, licht provocerend, bedoeld omdat gehijg te bestrijden dat je overal hoort: laten we het jongeren vragen. Nou, jongeren zijn - net als volwassenen - al lang te geperverteerd met smaak, peer pressure en andere zaken die hun mening vervuilen. Vraag het liever aan een kleuter... die zegt gewoon wat ze denkt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Met 'mening' bedoel ik hier: hun onderbuikgevoel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hear, hear!
    Waren er echter maar genoeg volwassenen die bereid zouden zijn om daadwerkelijk te luisteren naar (hun) kinderen, en ze te stimuleren in het ontwikkelen van hun eigen(zinnig)heid...hoe klein ook. Misschien dat er dan een generatie opstaat die weer verbonden is met hun intuïtie - en die op grond van hun kennis daarmee een gefundeerde mening durven te vormen, in plaats van maar na te roepen wat ze horen. Een goede dosis verwondering om de wereld mee te bezien, zeg maar. Maar dat gemis gaat op voor vrijwel alle schreeuwerige meningen tegenwoordig, en daaruit komen die kinderen dan weer voort. Een verloren zaak, als je het mij vraagt.
    Daarom, van de andere kant...als 'laten we het de jongeren vragen' eraan bijdraagt dat deze generatie van web 2.0 jongeren, hoe kortstondig ook, eens ernstig gaan nadenken over waarom ze iets leuk vinden, en dat ze zich bovendien eventjes gehoord voelen, waarom niet? Als kind win je het toch al nooit van de volwassenen. Ik vind het daarom juist interessant om van een jongerenjury te horen waarom Lena Lijstje zo geweldig is; met die kant van mezelf sta ik als 'volwassene' lang niet meer zo veel in contact als twintig jaar geleden. Zoals je zelf schreef bij de laatste Moeyaert, '[kinderen] voelen zich als nu.' Ik wil graag altijd blijven begrijpen wat dat is, want elk jaar wordt de leeftijdskloof groter...en aan al mijn kennis van (jeugd)literatuur hebben zij zonder mijn empathie echt geen boodschap!

    Dat brengt mij op een prangende vraag, vooral naar aanleiding van diezelfde reactie bij Moeyaert: met welk doel schrijf jij eigenlijk recensies?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Punt van bovenstaand item is dat je jongeren juist niet op hun intuïtie kunt vertrouwen, je moet er dus eerder bij zijn. Zelf denk ik dat we te maken hebben met een generatie die zichzelf in zichzelf aan het opsluiten is: iedereen op zijn eigen blije eilandje. Literatuur kan daar iets aan veranderen (maar zeker niet alleen literatuur). Waarom ik dit doe?

    Persoonlijk: omdat ik van lezen houd en omdat ik van schrijven houd. Zo simpel is dat. Ik doe wat ik het liefst doe. En word er nog voor betaald ook. Dat is fijn.

    In het kinderboekenvak: ik hoop van invloed te zijn op de algemene kwaliteit van kinderboeken door de uitschieters naar beneden aan te wijzen en de uitschieters naar boven te helpen overleven. Met aandacht. Meer kan ik niet doen.

    Maatschappelijk: ik hoop volwassenen te interesseren voor kinderboeken en verder te kijken dan het 'ach wat leuk' dat je doorgaans op borrels en verjaardagen te horen krijgt. Zodat er geld en tijd blijft bestaan voor iets dat mij persoonlijk zeer aan het hart gaat.

    Zoiets?

    BeantwoordenVerwijderen