maandag 3 mei 2010

*****: Joke van Leeuwen Toen mijn vader een struik werd

Zaterdag gaf ik in de Volkskrant vijf sterren aan Toen mijn vader een struik werd van Joke van Leeuwen. Op zich biedt dit boek in het oeuvre van Van Leeuwen niet veel nieuws, het lijkt wat toon en opzet betreft erg op de manier van vertellen die ze heeft ontwikkeld in Deesje en Iep. Wel is dit verhaal zeldzaam actueel. Van Leeuwen schuwt maatschappijkritiek nooit, maar het is nu bijna alsof ze zich met de verkiezingen bemoeit.

4 opmerkingen:

  1. Hihihi... "...oma vindt elke nacht onder de werkbank tussen de zakken mail te bivakkeren best een keer leuk..." En dan willen ze Freud uit de ziekenkostenverzekering gooien.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Beste Pjotr van Lenteren, normaal reageer ik niet op recensies, maar er is iets anders wat me, niet voor het eerst, opvalt: dat jonge(re) mensen denken dat ik iets 'uit de actualiteit' zou plukken. De werkelijkheid is dat ik in de jaren negentig een half jaar vluchtelingen in huis had uit Bosnië en dat in mijn jeugd vluchtelingen uit Eritrea en Zuid-Afrika bij ons over de vloer kwamen (en dat mijn grootouders tijdens de Eerste Wereldoorlog Belgische vluchtelingen opvingen). Het zit dus al mijn hele leven 'in me'. Hartelijke groeten, Joke van Leeuwen

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Beste Joke, dank voor je reactie. Maar ik begrijp 'm niet of jij begrijpt die passage in mijn recensie anders dan ik 'm heb bedoeld. Ik heb gezegd dat actialiteit en kunst elkaar raken in jouw boek. Je wilt toch niet zeggen dat dat niet waar is? Misschien was je tevredener geweest als ik had geschreven dat 'de werkelijkheid en kunst elkaar raken'. Jij denkt wellicht dat ik met actualiteit wil verwijzen naar wat er zoal in de krant staat. Maar ik bedoel het als in 'een actueel boek', wat wellicht een besmette term is voor mensen die de jaren zeventig bewust hebben meegemaakt. Ik bedoel: actueel voor de lezers van nu. Hierin speelt de tragische werkelijkheid bij jouw thuis in de jaren negentig, overigens een interessant gegeven waar ik nog veel meer over zou wilen weten, een minder grote rol dan de werkelijkheid van de lezers, voor wie ik boeken bespreek. Om man en paard te noemen: kinderen van vandaag kennen Geert Wilders wel van het jeugdjournaal. Zelf had ik een sterke associatie met voormalig Joegoslavië. Maar je kunt er natuurlijk ieder oorlogs- en ontheemdingsverhaal in lezen en wat zou het mooi zijn als dat eens NIET actueel meer zou zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat de mail betreft... schokkend! Ik zie het nu pas en ik heb de krant toch al een paar keer gelezen sinds zaterdag.

    BeantwoordenVerwijderen