dinsdag 7 september 2010

*** (3) voor David Almond: Slangenkuil

Mijn bespreking staat nog niet online, maar afgelopen zaterdag gaf ik drie sterren aan Slangenkuil van David Almond. Dat gaat over de veertienjarige Liam die zijn laatste zomer als jongen en eerste zomer als man meemaakt. Ik constateer dat de auteur tien jaar geleden met te veel tamtam is binnengehaald. Na De schaduw van Skellig heeft hij eigenlijk niets werkelijk indrukwekkends geschreven. Zijn werk, waarin nauwelijks ontwikkeling zit, lijkt nog steeds vooral te willen zeggen: 'Kijk, je kunt ook kunst voor jongeren maken.' Dat is in Engeland misschien nog nieuws - hoewel dat me met grootmeester Aidan Chambers hoogst onwaarschijnlijk lijkt. Hier weten we het al een tijdje.

4 opmerkingen:

  1. Persoonlijk vond ik Skellig ook wat erg beschaduwd, ik heb vijf kinderen in huis met erg verschillende smaak qua boeken maar allemaal lezers en geen van hen vond dit een leesbaar boek... Dus dan kan het wel kunst zijn, maar als niemand behalve ouders en recensenten het leest, voor wie is die kunst dan kunst?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het regent mooie citaten vandaag. Bedankt, Margriet.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. En je hoort mij niet zeggen dat hij ooit een kinderboek schreef. Maar ik vind wel dat zijn debuut zo bijzonder was dat hij toen het voordeel van de twijfel verdiende. Achteraf ten onrechte, maar dat is achteraf. Dat weten we nu.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik gaf Slangenkuil ook (maar) 3 sterren. Persoonlijk vind ik niet dat Almonds boeken niet toegankelijk genoeg zouden zijn. Maar Slangenkuil vond ik niet super gecomponeerd. Duister bijvoorbeeld vond ik wat dat betreft veel beter, en naar mijn mening best te consumeren door jongeren.

    BeantwoordenVerwijderen