donderdag 2 december 2010

De beste boeken van 2010

1. Janne Teller: Niets
2. Beate Teresa Hanika: Achter de stilte
3. Floortje Zwigtman: Spiegeljongen
4. Dirk Weber: Hij of ik
5. Marvin Halleraker: Hoog boven de huizen
6. Rindert Kromhout: Soldaten huilen niet
7. Michael Thomas Ford: Suïcide Notes
8. Anna Kemp en Sara Ogilvie: Honden doen niet aan ballet
9. Agave Kruijssen: Afscheid van Arthur
10. Han van der Vegt: Het rode ei

16 opmerkingen:

  1. Dag Pjotr, ik ben het helemaal eens met je nummer een! Klopt het dat acht van de tien boeken 12+ boeken zijn? Heb je daar een verklaring voor? Ik ben benieuwd.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het was een goed jaar voor 12+, dat is de verklaring.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zaterdag zal Bas Maliepaard Niets bespreken in Trouw. Hij is het niet met je eens!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Nummer 1 met stip: Benny Lindelauf - de hemel van Heivisj

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik hoef hier natuurlijk niet te zeggen dat iedereen het recht heeft op zijn eigen lijstje.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Niets, Heivisj, Dissus, Mare. Iets van die aard. De volgorde is willekeurig.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mijn volgorde van de eerste drie is ook enigszins willekeurig. Voor elk van de drie boeken heb ik een goede reden om ze op één te zetten en een goede reden om dat niet te doen. Het leven van een recensent gaat niet over rozen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik heb geen enkel boek van je lijstje gelezen... goede tips voor 2011 dus!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. @Stefan of Pjotr, wie of wat is Mare? Kan het niet vinden.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oo wacht, Mare en de dingen, ik was vergeten dat ik die gelezen had. Die staat dan ook niet op 1 bij mij!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Nee, Mare en de dingen staat in geen enkel lijst bij mij. Het is een prachtig prentenboek, maar voor volwassenen. Een nieuw genre! Al betwijfel ik sterk of de auteurs en hun uitgever zich dat hebben gerealiseerd.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Prentenboeken voor volwassenen zouden inderdaad als een apart genre gezien moeten worden (en dus ook als zodanig beoordeeld). Dat is ook minder verwarrend voor de klanten. Maar heb jij dat ooit als zodanig in de boekwinkel zien liggen?
    Ik ben verder wel benieuwd naar het boek.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Valt Het geheim van de keel van de nachtegaal daar dan (o.a.) ook niet onder? Over prachtig gesproken.
    Ik betwijfel sterk of er een uitgever of boekhandelaar die een dergelijk prentenboek succesvol aan volwassenen weet te slijten. Het is al hartstikke not done om als volwassene buiten een pedagogisch kader kinder- of jeugdliteratuur te lezen (dat is voor softe studentes Nederlands en boekenclubmoeders die de Boeken voor Grote Mensen niet aandurven, nietwaar?), laat staan...prentenboeken. Met plaatjes en zo. Misschien moet het prentenboek voor volwassenen meeliften op het succes van het beeldverhaal (voor volwassenen), en dan maar daarbij in de kast? Plek zat immers! :)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik zag Tine Mortier bij ons in de bib Mare voorlezen aan kinderen van 10 jaar. Die luisterden ademloos (en keken naar de prenten). En ik ken echt wel het verschil tussen ademloos luisteren en verveeld op hun stoel beginnen schuifelen. Maar ja, de tienjarigen bij ons zijn misschien vroeg rijp?

    Stefan

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ha Stefan! Dat is de steeds terugkerende discussie over leesvoorkeur van kinderen, die we zonder degelijk onderzoek niet kunnen beslechten. Dat jij een handjevol kinderen, waarschijnlijk van hoogopgeleide boekminnende ouders, hebt gezien die genoten van een (kennelijk goed voorlezende) Tine Mortier bewijst niet dat ik ongelijk heb. Ik heb ook wel eens een hele leuke middag met Harmen de Jonge meegemaakt in de Leidse bibliotheek, die achter elkaar twee drukke schoolklassen ademloos hield met zijn verhalen, maar dat verandert niets aan het feit dat zijn boeken nauwelijks succes hebben. En voor we die discussie weer in denderen: succes is geen criterium voor mij, hoogstens een interessant gegeven dat we niet kunnen negeren. Ik ben zelf een fan van een aantal boeken van Harmen de Jonge, tegen de kindersmaak in. Mare en de dingen vond ik een bijzonder saai en geforceerd literair boek, en ik wacht met spanning op een getalsmatig onderbouwd onderzoek dat mijn ongelijk bewijst. Ik weet heel zeker dat ik gelijk heb, maar dat is buikgevoel. Wat ik vooral van je opmerking leer is dat ik Tine Mortier maar eens moet gaan aanhoren, want kennelijk spreekt ze bijzonder goed voor kinderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ha Ann, nee Het geheim van de keel van de nachtegaal is uit 2009. En ik vond het boek verschrikkelijk, zie eerdere posts. De illustraties van Cneut zijn bijzonder, dat kan een kleuter zien, maar de tekst van Peter Verhelst is inhoudelijk flauw en stilistisch zeer middelmatig. Typisch voorbeeld van een Griffeljury die eigenlijk een Penseeljury wilde zijn.

    BeantwoordenVerwijderen