dinsdag 6 oktober 2009

De ongelukkigste schrijver van de kinderboekenweek

Hoe zou het met Sjoerd Kuyper zijn? Ik vraag het me op de eerste, feestelijke avond van de 55e Kinderboekenweek ineens weer af. Zou hij nog wel te eten hebben?

Brievenboos
Sjoerd Kuyper is boos. Niet gewoon boos, niet boekenboos, niet toneelschoolboos, nee: brievenboos. En zijn laatste boze brief heeft hij in mei voorgelezen tijdens de jaarlijkse Annie M.G. Schmidt-lezing in de Leidse Lokhorstkerk. Een ingekorte versie kwam in de Volkskrant. Er zijn op deze en ook op andere plekken veel reacties op gekomen.

Hele oeuvres verdwenen
Als we Kuyper moeten geloven zijn er veel meer kinderboekenschrijvers boos of verdrietig, want wat hij in zijn boze brief aan de schandpaal nagelt, betreft hen allemaal: royalties van de illustrator betalen uit de zak van de auteur, auteurs steeds weer onder druk zetten om aan goedlopende pulpseries mee te werken en de boeken die ze het liefst schrijven na een hele korte omlooptijd niet meer herdrukken. Van zijn eigen oeuvre zijn nog maar een paar boeken te koop: daar valt niet van te leven.

Kinderboekenfeest?
Dus eigenlijk dacht ik eerst aan Sjoerd Kuyper, en daarna aan al die champagne wegklokkende kinderboekenmensen in Het Muziekgebouw. Is het daar wel zo gezellig als het lijkt? Toch jammer, dat ik niet gegaan ben. Eet smakelijk allemaal!

1 opmerking:

  1. Ik weet niet hoeveel kinderboekenschrijvers verdienen, maar als het net zo veel is als schrijvers van volwassen boeken, dan mogen ze best mopperen. Er zijn maar weinig schrijvers in Nederland die van hun royalties kunnen rondkomen. Als je bij een uitgever zit, dan krijg je slechts tien procent. Is uitgeven in eigen beheer een optie? Ook niet. Ik heb het laatst geprobeerd met het kinderboek 'Spookje Knetterkontje'. De boekjes vlogen de vier plaatselijke boekhandels uit, maar als je niet aangemeld bent bij Centraal Boekhuis, dan willen de landelijke boekhandels het boek niet bestellen. Aanmelden bij CB kost 160 euro per maand, dus voor een boek is het de moeite niet waard. Het kon allemaal anders lopen als ik het boek via een uitgever op de markt had gebracht: dan hadden de landelijke media het waarschijnlijk opgepikt, zoals ze met mijn eerste boek voor volwassenen deden, omdat het onderwerp opnieuw niet zo alledaags is (er zijn immers niet veel boeken over scheten verschenen, terwijl dat onderwerp kinderen tot een bepaalde leeftijd behoorlijk bezighoudt).
    Dit is de achterflaptekst:
    Spookje Knetterkontje laat windjes aan tafel. Dit zorgt voor veel komische situaties in het huis waar hij woont. Niemand weet immers dat al die vieze luchtjes van een spookje komen. Papa, mama en de kinderen geven elkaar steeds de schuld. Moeder Spook vertelt haar kind dat hij zich niet hoeft te schamen, want de meeste mensen laten maar liefst vijftien scheetjes per dag. Toch is ze vastbesloten om spookje Knetterkontje goede manieren te leren. Waar mag hij dan wel stinken?

    Spookje Knetterkontje is een grappig en leerzaam boekje over windjes, eten, dieren en goede manieren. Voor de oudere kinderen zijn er heel wat leuke weetjes. Wanneer stink je het meest en is het slim om je windjes in te houden?
    De kampioen windjes laten valt niet zo op. Het is geen spookje, maar een héél klein diertje.


    Afijn, volgende keer doe ik het weer via een uitgever,want ik weet nu zeker dat je met uitgeven in eigen beheer wel honderden boeken kunt verkopen,maar niet duizenden.

    Groetjes,

    Maria
    www.mariagenova.nl

    BeantwoordenVerwijderen