dinsdag 6 oktober 2009

Nieuw: De Gelukkige Lezer

Terwijl mijn collega's borrelen in het Muziekgebouw aan 't IJ, begin ik, eenzaam thuis, aan dit weblog. Ik loop al langer met plannen rond, maar nu ga ik het dóen. Omdat ik in De Volkskrant niet alle boeken kwijt kan die ik toegestuurd krijg. Ook loop ik soms met gedachten en ideeën onder mijn arm die ik niet in een artikel kwijt kan. En ik wil graag overzicht. Mijn hele 'oeuvre' en al mijn opvattingen op één website, zonder er een bouwer voor te hoeven inhuren. Ja, dan mot je aan een blog. Precies. Een belangrijker reden is dat ik twee weken geleden een lezing heb gegeven aan de bibliothecaressen van het Makkelijk Lezen Plein. Ik voelde me na die lezing enorm naïef. Ik durfde te suggereren dat kinderen die niet zo goed kunnen lezen toch gewoon De kleine kapitein of Ik wou dat ik anders was van Paul Biegel konden proberen! Ik heb nogal een hekel aan AVI namelijk. Nou, dat was helemaal mis. Zelfs de makkelijkste Biegel is voor die 25% basisschoolkinderen te moeilijk. Dat vind ik erg! Hoewel niemand van mij hoeft te lezen, gun ik iedere lezer dat hij zo gelukkig wordt als ik ooit was. Waarover later meer. Ja, dan moet je aan een blog. Precies!

1 opmerking:

  1. Ik heb ooit een heel mooie lezing over het makkelijke lezen plein op de stadsbibliotheek in Haarlem gehad. Die mevrouw had 2 dyslectische kinderen en raadde aan te letten op passie. Eerst Donald Duck of de Penny, als het maar pakt.
    Paul Biegel lazen we lekker samen. Vooral omdat ik er als kind van genoten heb komt de passie heel goed over. En toen was ze 9 en las ze Harry Potter, alle 7. Kan ze niet hardop lezen maar het verhaal helemaal begrepen.
    Dus wel Biegel maar om de beurt een regel. En vooral de magie, het plezier in lezen aan je dyslectische kind overdragen, komt het helemaal goed heb ik gemerkt.

    BeantwoordenVerwijderen