zaterdag 20 november 2010

Lezersvraag: wat is dan de volgende stap?

Stefan Bosmans trok een vergelijking tussen Edward van de Vendel en Geronimo Stilton en riep daarmee onbedoeld op zijn Facebookpagina een felle discussie op over opstapliteratuur. Dat Stilton stuitend oppervlakkig is, daar zijn de kinderboekenliefhebbers het wel over eens. Maar houden zijn boeken kinderen nu van verder lezen af, of helpen ze ze nu juist aan het lezen? Aangezien we het verloop van dit soort discussies zo langzamerhand wel kennen, zou ik het graag eens over iets anders willen hebben. Stel nou dat bij een bepaalde moeilijk te bereiken doelgroep een titel van Geronimo Stilton het eerste boek is, wat is dan het tweede? Weer een boek van Stilton, heel gevat. Maar daarna?

12 opmerkingen:

  1. De uitvinding van Hugo Cabret van Brian Selznick bijvoorbeeld.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mij stoort het dat altijd die niet-lezers worden opgevoerd als winnaars in de Stilton-manie. En over de verliezende wel-lezers die nu afzakken naar Stilton wordt in alle talen gezwegen. Stel beter de vraag: Wat gaat die wel-lezer die eerst De uitvinding van Hugo Cabret las nu lezen na zijn eerste Stiltonboek. De kans is groot dat het antwoord zal zijn: een tweede Stiltonboek.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Na Stilton (1 of 10 of 20 boeken, wat er nodig is. Niet zo bang zijn)? De grijze jager, Het leven van een loser, Harry potter, Torak en wolf, Brief voor de koning, Ulyssee Moore, Thijs Goverde... Het hoeven niet noodzakelijk boeken met plaatjes te zijn. Daarbij, jongens nemen vaak grote sprongen als je ze eenmaal in het boek hebt. Meiden stappen vaak over op een andere leest-zo-lekker-weg serie, liefst met een toenemend dramagehalte. Kinderen die 'afzakken' ben ik in de praktijk van 20 jaar nooit tegengekomen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. 20 jaar geleden had je dat soort gemediatiseerde en gehypete slechtgemaakte series niet (De vijf etc. waren we slecht, maar waren geen hype zoals we die nu kennen met Stilton). En 20 jaar geleden vonden opvoeders het nog nodig dat hun grut naast De vijf ook nog iets beters las.
    Dit Stiltonfenomeen is totaal nieuw. Een argument als 'ik ben in 20 jaar tijd nooit kinderen tegengekomen die afzakten' houdt dus geen steek.
    In de drie jaar dat ik mijn job doe, zie ik die afzakkers wel. De Stiltonrage is in Vlaanderen ook eerder doorgebroken dan in Nederland.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Interessant, we moeten het dus niet alleen over opstapliteratuur maar ook over afzakliteratuur hebben. Ik ben het er trouwens niet mee eens dat De Vijf nu zo slecht was hoor. Niet slechter dan Harry Potter, zou ik wel durven poneren.

    Maar goed de vraag was: welke stappen zitten er in opstapliteratuur. Wat leest je na Stilton en mogen we dit een weg omhoog noemen? En wat lees je dan dáárna?

    Interessant om te horen dat jongens grotere stappen maken. Ik geloof ook dat aan het eind van de rit de jongens díe lezen gemiddeld betere lezers zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik pleit al langer voor een deftig onderzoek naar wat (minder goede) jeugdboekenhypes betekenen voor de verdere leescarrière. De kinderen die destijds de eerste Harry Potterboeken hebben verslonden, zijn nu enkele leesgeneraties ouder. Het kan toch niet moeilijk zijn om nu eens wetenschappelijk te onderzoeken wat er van hun leescarrière geworden is.

    Wie wil het doen?

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Interessante vraag, inderdaad. Mocht ik ooit promoveren... Er zijn overigens volgens mij wel onderzoeken waar je wat aan zou kunnen hebben, ze noemen dat leesdagboekonderzoek. Ik ben bij mijn afstuderen wel van dat soort studies tegengekomen, waarin leeslijsten van studenten werden onderzocht. We zouden het natuurlijk ook gewoon kunnen vragen aan onze logbezoekers.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Maar die logbezoekers zijn sowieso op de een of andere manier in de literatuur blijven hangen. Diegenen die hebben afgehaakt bezoeken je weblog niet. Dat geeft dus een vertekend beeld.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik zoek ook niet alleen via mijn weblog. En mensen kennen mensen. Het zou een netwerkonderzoekje kunnen zijn. Een vingeroefening zonder wetenschappelijke pretentie.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Voor mijzelf sprekend, want voor anderen kan ik niet spreken, ik las (en lees) altijd al van alles door elkaar. Volgens mij al vanaf zeer jeugdige leeftijd. Als kind bestond mijn lectuur uit een mengelmoes van strips, de Kameleonreeks, Pietje Bell, Adriaan & Olivier, detectives, Toonder, Pinkeltje, De koning van Katoren, Paul Biegel etc. Deels werd deze keuze (als je het zo kunt noemen) ingegeven door mijn ouders (bijv. Adriaan & Olivier), deels door leeftijdgenoten, maar volgens mij bepaalde ik grotendeels zelf wat ik las.

    En nog steeds lees ik van alles en nog wat: jarenlang was ik een fan van Reve, Campert, Hermans e.d. Die liefde voor de Nederlandse letteren is intussen wat bekoeld en nu zit ik meer in de Engelstalige literatuur. Maar ook lees ik nog steeds veel jeugdboeken. Bij voorkeur die uit de UK. Momenteel is Chris Priestley een grote favoriet.

    Dus misschien heb je gelijk met wat je op Facebook schreef, Pjotr, dat je domweg verschillende soorten kinderen hebt met een bepaald gericht of juist eclectisch leesgedrag, dat zich niet laat beinvloeden door stappenplannen oid. Bij mij had dat in elk geval niet gewerkt.

    En ja, ook ik heb Nederlands gestudeerd, ik beken!

    BeantwoordenVerwijderen