Net uit: Khing en Vanden Heede Een echt zwijn is stoer

De samenwerking tussen Sylvia Vanden Heede en Thé Tjong-Khing behoeft geen introductie meer. Elk nieuw boek van dit duo is weer een feest voor oor en oog. Leren lezen met weinig lettergrepen gaat bij geen enkele andere hedendaagse auteur zo ongekunsteld als in de boeken over Vos en Haas. Voor kleuters zijn er de enorme kartonboeken, daarop volgt een serie zelfleesboeken vol grappige avonturen. In Een echt zwijn is stoer leren Vos en Haas Ever kennen. Dit everzwijn in worstelpak blijkt een ruige stoorzender in het eens zo gezellige bos, maar ook een held.

De Gelukkige Lezer zoekt gelukkige leraren

De sessie van De Papieren Man (Dirk Leyman) en Pjotr van Lenteren (De Gelukkige Lezer) bij de Bulkboek Passionate Dag van het Literatuuronderwijs vonden we zelf zeer geslaagd. Wat kan bloggen bijdragen aan het literatuuronderwijs? Ik vind dat bloggen niet meer is dan een nieuw medium voor een oud verhaal. Als je niet gelooft in lezen, dan heeft geen enkel medium zin. Jongeren gaan echt niet lezen omdat je erover blogt. Of twittert. Of pingt. Maar we kwamen wel op een idee: een enigszins digitaal onderlegde docent zou elke literatuurles kunnen beginnen met een mooie iGoogle of Netvibes-pagina op zijn Digibord en nieuws en actuele discussies over literatuur kunnen laten zien en bespreken. Uiteraard met goede cijfers, pluimen en plusjes voor leerlingen die er RSS-feeds, blogs en sites aan toe weten te voegen. Dan is internet een ondersteuning van je onderwijs. Maar de basis blijft: er moeten goede boeken zijn. Een deelnemer aan de sessie bracht mij een link naar dit artikel van Jeroen Clemens, leraar Nederlands in Almere die zijn leerlingen laat bloggen over de literatuur die ze lezen. Met die Jeroen Clemens wil De Gelukkige Lezer wel eens in contact komen.

Eerst biologieles, dan leren lezen

Het is een beetje jammer dat het met Albatros en Buffel gaat. Ik snap niet hoe een driejarige daar iets anders kan zien dan een Vogel en een Koe. Moeten ze eerst op biologieles voor ze de letters mogen leren? Verder zijn de speelboeken Puzzelen met cijfers en Puzzelen met letters zeer geslaagd. Stevig en toch zacht, leuk om spelenderwijs cijfers en letters te leren kennen. Door het puzzelelement is het instapniveau laag: het is sowieso leuk om alles eruit te halen en er weer in te plakken. Door achter de puzzelstukjes weer andere plaatjes te zetten en zo voor een verrassingselement te zorgen, is het feest compleet. Was biologie maar zo leuk!

Niet te stuiten: Vos en Haas

Haas maakt natuurlijk geen sneeuwpop, maar een pop van sneeuw. Want Vos en Haas doen het met één lettergreep. Dat is moeilijk. Ik dacht: ik schrijf dit stuk in eenlettergrepige woorden. Kansloos! Zelfs wie een grondige hekel heeft aan Avigedoe - zoals ik - kan vallen voor de charmes van Vos en Haas. En dat komt niet alleen doordat de verhaaltjes gewoon leuk zijn; als je eenmaal aan die soms ingewikkelde slingerpaadjes om lange woorden te vermijden gewend bent. Maar ook vanwege de grote, gedetailleerde prenten van Thé Tjong-Khing die vaak een eigen verhaal vertellen en wat kijkverleidelijkheid betreft niet onderdoen aan die van Waar is de taart. En dan die riante grote kartonboeken waar ook de wat meer robuuste bijna-lezertjes al zelf mee aan de slag kunnen: deze boeken zijn in alle opzichten meer dan goed. In het kartonboek dat tegelijkertijd is verschenen, komt overigens - geheel tegen de regels - het woord 'ballon' voor.